YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2639
KARAR NO : 2021/4460
KARAR TARİHİ : 19.04.2021

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli Semih Ordukaya hakkında yapılan soruşturma esnasında suç yeri itibarıyla dosyanın Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 16/04/2019 tarihli ve 2019/7132 soruşturma, 2019/12366 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/10/2019 tarihli ve 2019/5784 soruşturma, 2019/904 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/11/2019 tarihli ve 2019/1204 değişik iş sayılı kararını takiben, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tavzih talebinin kabulü ile Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2020 tarihli ve 2019/1204 değişik iş sayılı kararı 13/01/2021 gün ve 94660652-105-41-18448-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2021 gün ve 2021/14190 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Mercii kararını müteakip, suç yeri itibarıyla dosyanın Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 21/08/2020 tarihli ve 2020/15131 soruşturma, 2020/1970 sayılı yetkisizlik kararının hukuken yok hükmünde olduğu düşünülerek yapılan incelemede;
1- Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/11/2019 tarihli ve 2019/1204 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında “….dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle….” şeklinde belirtildiği üzere, suçun işlendiği yerin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin hesabından şüphelinin hesabına gönderilen paranın Çınarcıklar Mahallesi … Caddesi No:12 … Mahallesi/Yalova adresinde bulunan Yapıkredi Bankasına ait 105534 numaralı ATM cihazından çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
2- Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2020 tarihli ve 2019/1204 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, somut olayda müştekinin şikayeti üzerine anılan suç yönünden şüpheli Semih Ordukaya hakkında başlatılan soruşturma sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına yetkisizlik kararıyla dosyanın gönderildiği, anılan Başsavcılık tarafından da yetkisizlik kararı verilmesi üzerine yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/11/2019 tarihli ve 2019/1204 değişik iş sayılı kararıyla Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olduğuna karar verilerek yargı yerinin belirlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161. maddesinin 7. fıkrasında yer alan “Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir.” hükmü karşısında, Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19/11/2019 tarihli ve 2019/1204 değişik iş sayılı kararın kesin olarak verildiği, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tavzih talebi üzerine kesin kararı değiştirecek şekilde karar verilemeyeceği cihetle, anılan tavzih talebi üzerine karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
İsabet görülmemiştir.
5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan “Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir.” şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilerek dosyanın Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderildiği, ancak bu defa Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği ve mercii Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin yetki konusunda verdiği karar kesin nitelikte olduğu halde; dosyanın yetkili kılınan Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, tekrar Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ise Kocaeli Cumhuiryet Başsavcılığına gönderildiği , bu savcılık tarafından merci kararındaki gerekçe ve kararın uyuşmaması nedeniyle tavzih talebinde bulunulduğu ve dosyanın Merci Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderildiği, ilk kesin nitelikte verilen merci kararı sonrası verilen yetkisizlik kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek ikinci defa merciince işin esası hakkında karar verilmeksizin yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermesi gerektiği halde, uyuşmazlığın esastan inceleyerek yetkili yer tespiti yaptığı ve bu kararında ilk merci kararından sonra verilen yetkisizlik kararları ile birlikte yok hükmünde olduğu (ihbarnamedeki 2 nolu düşünce açısından) belirlenerek yapılan incelemede;
Haksız menfaatin temin edildiği yerin Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı olduğu gözetildiğinde kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki (1) nolu düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/11/2019 tarihli ve 2019/1204 değişik iş sayılı çelişik kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 19/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.