Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2019/126 E. 2021/10125 K. 10.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/126
KARAR NO : 2021/10125
KARAR TARİHİ : 10.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme

1)Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin tüm, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 Sayılı VUK’nun 359/b maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl 4 ay hapis cezasının TCK’nin 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırılarak 4 yıl 2 ay hapis cezası belirlenmesi gerekirken, “3 yıl 10 ay ” hapis cezasına hükmolunması suretiyle hesap hatası yapılması,
Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK’nın 43. maddesinin uygulamasında belirlenen “3 yıl 10 ay” ibaresinin çıkartılarak yerine “4 yıl 2 ay ” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2)Sanık hakkında “2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanığa yüklenen “2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.