Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2020/8237 E. 2021/5221 K. 18.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8237
KARAR NO : 2021/5221
KARAR TARİHİ : 18.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62/1, 50/1-a, 52/2, 52/4.
maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;
Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünü, yedi günlük yasal süresi geçtikten sonra 18/11/2019 tarihinde temyiz etmiş ise de; hükümden önce 05/08/2017 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanununun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 291. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay’dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, hükümde temyiz süresinin 15 gün olarak yazılması ve sanığın yanıltılması nedeniyle, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Katılan şirket ile sanık arasında yapılan finansal kiralama sözleşmesi uyarınca sanığa teslim edilen balya makinesine ait borcun usulüne uygun tebliğ edilen ihtarnameye rağmen ödenmediği gibi söz konusu malın iade edilmeyerek atılı suçun işlendiği iddia edilen olayda;
Bozma sonrası mahkeme tarafından birinci celse uyulmasına karar verilen Dairemizin 16/10/2018 tarih ve …karar sayılı ilamı ile eylemin TCK’nın 155/1 maddesi kapsamında kaldığının belirtilmesine rağmen, yapılan uzlaştırma işlemlerinden sonra sanığın TCK’nın 155/2 maddesi gereğince mahkumiyetine hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.