YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/22182
KARAR NO : 2021/8687
KARAR TARİHİ : 26.10.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklardan … hakkında mağdureler …, …, …’ya karşı; … hakkında …’e karşı, … ile … haklarında …’ya karşı); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık … hakkında mağdureler …, …, …’ya karşı)
HÜKÜM : Sanıklardan …’nin mağdureler …, …, …’ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından (mağdure sayısınca) ve …’in mağdure …’e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetleri ile sanıklar … ve …’in mağdure …’ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatlerine dair Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.03.2019 gün ve 2017/257 Esas, 2019/91 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun sanıklardan … ile … haklarında kurulan hükümler yönünden esastan, … ile … haklarında kurulan hükümler açısından ise düzeltilerek esastan reddine; sanıklar … ile … haklarında verilen bir kısım kararlara yönelik temyiz istemlerinin reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin kısmen reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi.
Sanık … hakkında mağdure …’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı ilk derece mahkemesince 6 yıl 3 ay olarak belirlenen hapis cezası mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair verilen kararın temyizi mümkün olduğundan, söz konusu hükmün kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın bu hükümle sınırlı şekilde kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Sanıklar … ile … haklarında mağdure …’ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm ile sanıklar … ve … haklarında kurulan bir kısım hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin reddine dair verilen ek kararın incelenmesinde,
5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile sanıklar … ve … müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hüküm ile gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin kısmen reddine dair verilen ek karara yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekili ile sanıklar … ve … müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hüküm ile ek kararın ONANMASINA,
Sanıklardan … hakkında mağdurelerden …’ya ve … hakkında …’e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İlk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili istinaf yoluna başvuran sanıklar müdafilerinin, katılan Bakanlık vekili lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik istinaf talepleri bulunmadığı ve vekalet ücreti şahsi hakka ilişkin olup sanıklar tarafından ayrıca istinaf sebebi olarak belirtilmediği takdirde re’sen nazara alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde vekalet ücretinin de karardan çıkarılması suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 16.07.2019 gün ve 2019/2342 Esas, 2019/1541 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, istinaf ilamında sanıklar … ile … haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin II numaralı bentte yer alan ” 1- Katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin hükmün ‘m’ bendinin 7 numaralı fıkrasının hükümden tamamen çıkarılmasına” ibaresinin karardan çıkarılıp izleyen bendin başındaki ‘2’ rakamının kaldırılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık … hakkında mağdure …’ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Mağdure … ile babası olan müşteki Cumali’nin, sanığın …’e yönelik eylemlerinden dolayı 24.05.2017 tarihinde kolluğa başvurmaları üzerine başlayan soruşturma kapsamında 25.05.2017 günü tanık sıfatıyla beyanı alınan mağdure …’nın, sanığın kendisine yönelik cinsel istismar eyleminden bahsetmeyip, sonradan mağdure sıfatıyla verdiği ifadesinde istismar olayını anlatması üzerine ayrıca soruşturmaya başlanılması şeklinde gerçekleşen olayın intikal tarzı ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen çelişkili ve soyut ifadeleri, savunma, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,
Sanık … hakkında mağdure …’e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanığın aşamalarda mağdurenin kendisine on altı yaşını bitirip, on yedi yaşına gireceğini söylediği yönündeki savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince olayda 5237 sayılı TCK’nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 230. maddesine muhalefet edilmesi karşısında, söz konusu kararlara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 16.07.2019 gün ve 2019/2342 Esas, 2019/1541 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükümlerinin 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.