YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8830
KARAR NO : 2021/18206
KARAR TARİHİ : 25.11.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat ve temyiz isteminin reddine dair ek karar
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelen katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL’ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen doğrudan 1.740 TL ve 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların tür ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince katılan vekilinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanıklar … ve … hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ile kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
III- Sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelen sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair 01.03.2016 günlü ek kararın temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında hükmolunan cezaların niteliği ve niceliği gözönüne alındığında, 5219 sayılı Yasa’nın 3/B maddesi ile değiştirilen 1412 sayılı CMK’nın 305/1. maddesine göre iki milyar lira olan temyiz kesinlik sınırının, hüküm tarihinden önce 14.4.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa ile sadece doğrudan verilen para cezalarında 3.000 TL’ye çıkarılması nedeniyle, sanık hakkındaki gün adli para cezası olarak verilen mahkûmiyet hükümleri kesin nitelikte olduğu ve temyiz kabiliyeti bulunmadığından, temyiz talebinin reddine dair 1/3/2016 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden CMK’nın 296. maddesi uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
IV-Sanıklar … ve … hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak, bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanıklar müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.