YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4628
KARAR NO : 2021/25196
KARAR TARİHİ : 21.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A) Sanık … hakkında hakaret eyleminden ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün incelenmesinde;
Eyleme ve yükletilen suçtan dolayı verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik, katılan … vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B) Sanık … hakkında tehdit eyleminden verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması, suçtan doğan maddi bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun koşullarının somut olayda oluşup oluşmadığı tartışılmaksızın “sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı uygulandığından CMK’nın 231/8. maddesindeki koşul gerçekleşmediğinden” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle, adli para cezasından daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Sanık … hakkında katılan …’ya yönelik hakaret eyleminden ceza verilmesine yer olmadığı, temyiz dışı katılan …’ya yönelik ise hakaret eyleminden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle sunulan avukatlık hizmetinin bölünemeyeceği gözetilmeksizin katılan … aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,
3- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık …’ya isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı ve sanık … müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.