YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3070
KARAR NO : 2021/4346
KARAR TARİHİ : 08.04.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f, 62, 52/2, 53, 58 CMUK 326/son
maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Olay tarihinde sanığın sahibinden.com internet sitesine oto teyp ilanı verdiği, katılanın ilanda bulunan sanığa ait numarayı aradığı, ilandaki eşyanın alım-satımı hususunda anlaştıkları sanığın katılana hesap numarası verdiği, katılanın sanığa ait hesap numarasına 70 TL gönderdiği, ancak sanığın katılana teybi göndermeyip katılanın telefonlarına da cevap vermemesi suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, mağdur beyanı ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılanın görüşme yaptığı telefon numarasını bizzat kullanması, paranın gönderildiği hesabın sahibi oluşu ve kartını kaybettiği savunmasının doğrulanmaması nedeniyle eyleminin TCK’nın 158/1-f maddesi kapsamında nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/425 Esas, 2009/492 Karar sayılı ilamının Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/04/2019 tarihli ilamıyla onanmasına karar verildiğinden suç tarihinden sonra kesinleşmesi sebebiyle tekerrüre esas olamayacağı, sanık hakkında anılan mahkeme ilamının tekerrüre esas alınamayacağı ve suç tarihinden önce kesinleşen ve tekerrüre esas başkaca ilamının da bulunmadığı gözetilmeden, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından, tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan bölümlerin çıkartılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.