YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/33618
KARAR NO : 2012/9174
KARAR TARİHİ : 16.04.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin 28.09.2010 tarih ve E.2009/708, K.2020/230 sayılı ek karar, hüküm temyizi kabil olmakla, ortadan kaldırılarak T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2 ve 232/6 maddeleri uyarınca sanık itirazının süresinde yapılmış temyiz talebi olarak kabul edilerek yapılan yapılan incelemede:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Adli sicil kaydından anlaşılacağı üzere, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunan sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK’nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, mala zarar verme suçundan TCK’nın 61. maddesi uyarınca usulüne uygun ceza belirlendiğinden bu suç yönünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.
Ancak;
1-Başka suçtan Balıkesir cezaevinde tutuklu olarak bulunan sanığın hükmün açıklandığı 27.04.2010 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 Sayılı CMK.’nın 196.maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2-Temel cezanın en alt düzeyde belirlenmesine rağmen suçun gece işlenmesinden dolayı 5237 sayılı TCY’nın143/1. maddesinin uygulanması sırasında gerekçe gösterilmeden cezanın (1/3) olarak en üst oranda artırılması suretiyle çelişkiye düşülmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.