YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5403
KARAR NO : 2021/5523
KARAR TARİHİ : 16.09.2021

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.04.2021 tarih ve 2018/809-2019/1236 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı tarafından 28.10.2008 tarihli protokole dayalı olarak düzenlendiği iddia edilen 05.01.2009 vadeli 20.000,000 USD bedelli bonoya dayanarak icra takibine girişildiğini, protokoldeki ve bonodaki imzanın davacıya ait olmadığını ileri sürerek takibe konu bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, 28.10.2008 tarihli protokol uyarınca tarafların birlikte edindikleri, ancak Amerika’da davacının oğlu tarafından yönetilen hesaplara karşılık 20.000.000 USD bedelin davacı tarafından davalıya ödenmesinin kararlaştırıldığını ve dava konusu bononun düzenlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile, dava konusu çizgisiz dosya kağıdına elektronik yazım aracı kullanılmak suretiyle düzenlenmiş, alt bölümünde davacı ve davalı isimlerine atfen atılı imzalar içeren el yazısıyla 28.10.2008 tarihi yazılmış “protokoldür” başlıklı belgeden ve İstanbul 7. İcra Müdürlüğü’nün 2009/27171 esas sayılı icra takip dosyasına konu 28.10.2008 tanzim, 05.01.2009 ödeme tarihli, 20.000.000 ABD Doları bedelli bonodan dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, icra takibinin haksız ve kötü niyetli olarak yaptığından asıl alacağın takdiren %40’ı oranındaki 14.376.127,80 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 24.04.2021 tarihli ek kararla nisbi temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Ek karar ve asıl karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin ek karara yönelik bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.