YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/16971
KARAR NO : 2021/19907
KARAR TARİHİ : 25.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olağan kanun yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için, kanuna ve usulüne uygun bir temyiz davası açılması; temyiz davasının açılabilmesi için ise CMUK’nın 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 310. maddesine göre “süre” ve “istek” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gereklidir. Ceza yargılaması hukukunun temel prensiplerinden “Davasız yargılama olmaz” ilkesinin doğal sonucu olarak, temyiz davası kendiliğinden açılamayacağından, bu konuda bir istek bulunması ve bu isteğin de hak ve yetkisi olan kişilerce yerine getirilmesi zorunludur. Aksi durumda Yargıtay tarafından hükmün incelenmesi mümkün değildir.
Somut olayda sanığın yokluğunda verilen karar, sanığa kalemde tebliğ edildiği ancak tebliğ tarihinin bulunmadığı, sanığın temyiz dilekçesinde de hangi tarihte ibraz edildiğine dair bir bilgi olmadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz tarihinin tespiti açısından dosyayı iade etmesinden sonra temyiz formu düzenlenilerek dosya gönderilmiş ise de; sanığın temyiz talebinin süresinde olup olmadığının tespiti bakımından, mahkeme temyiz kayıt defterinin sanığın temyizi ile ilgili sahifesinin onaylı sureti eklenerek ve sanığın üzerinde hâkim havalesi ve herhangi bir tarih bulunmayan temyiz dilekçesini hangi tarihte mahkemeye ibraz ettiği araştırılarak, buna dair tutulacak tutanak dosya arasına konularak incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 25.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.