YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4462
KARAR NO : 2021/21096
KARAR TARİHİ : 17.11.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mağdur-sanıklar …, … ve … haklarında iddianame ile hakaret suçundan dava açılmış olmasına karşın mahkemece bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; mağdur-sanıklar hakkında hakaret suçundan zamanaşımı süresince karar verilebileceği mümkün görülmüştür.
Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan kesin nitelikteki adli para cezasına ilişkin hüküm temyize konu edilmediğinden, sanık … hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
I -Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncesinin 2. bendine iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, eşe karşı işlenmesi nedeniyle temel cezadan arttırım uygulanırken, 5237 sayılı TCK.nın 109/3-e. maddesi yerine TCK.nın 109/3-b. yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sübutuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II- Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 03.11.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.