YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3214
KARAR NO : 2021/9853
KARAR TARİHİ : 01.11.2021

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç :6415 sayılı Terörizmin finansmanının önlenmesi hakkındaki Kanuna muhalefet
Hüküm :6415 sayılı Kanunun 4., 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 63,
53/1-2-3. 54. ve 55. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Temyiz edenler :Sanık müdafileri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenlerin sıfatları, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-… 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli, 2011/82 Esas ve 2011/604sayılı kararı ile sanığın eyleminin terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 62, 58/9. ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 3., 5. maddeleri gereğince sanığın 6 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan inceleme sonucu dosyanın Kanun değişikliği nedeniyle 6352 sayılı Kanun hükümleri doğrultusunda sanık hakkında lehe aleyhe karşılaştırma yapılmak üzere yerel mahkemeye iade edildiği, … 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2012 tarihli, 2012/389 Esas ve 2012/702 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla 5237 sayılı TCK’ nın 314/2, 62, 58/9. ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 3., 5. maddeleri gereğince sanığın 6 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 10.11.2016 tarihli, 2015/6515 Esas ve 2016/5787 sayılı kararı ile sanığın eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 3713 sayılı Kanunun 8/1 ve hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6415 sayılı Kanunun 4. maddelerinde düzenlenen terörizmin finansmanı suçunu oluşturacağı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ise sanığın eyleminin 6415 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmemesi gerektiği gerekçesiyle 06.02.2017 tarihli yazısı ile Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 10.11.2016 tarihli kararına itiraz etmesi üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 02.03.2017 tarihli, 2017/642 Esas ve 2017/965 sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine ve dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.03.2019 tarihli, 2017/16-691 Esas ve 2019/202 sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar vermesi üzerine yerel mahkemeye gönderilen inceleme konusu dosya hakkında … 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen kararın gerekçe kısmında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2. ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi kapsamında kaldığı değerlendirilerek “Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçunu oluşturduğunun kabul edilmesine karşın, hüküm kısmında sanık hakkında 6415 sayılı Kanunun 4. maddesinde tanımlanan “terörizmin finansmanı” suçundan uygulama yapılması suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması,
2- 6415 sayılı Kanunun 4. maddesinde sadece hapis cezası öngörüldüğü halde hapis cezası yanında para cezasına da hükmedilmesi suretiyle kanuna aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.