YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/35032
KARAR NO : 2021/9500
KARAR TARİHİ : 01.11.2021
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.04.2021 tarih ve 2020/20782 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.06.2021 tarih ve KYB-2021/57464 sayılı ihbarname ile;
Dolandırıcılık suçundan şüpheliler … ve … haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Giresun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18.06.2020 tarihli ve 2019/7592 soruşturma, 2020/1464 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararını müteakip, adli emanette bulunan eşyaların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine dair Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2020 tarihli ve 2020/226 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın 2.934,54 Türk lirası tutarındaki para yönünden kısmen kabulüne ve iadesine, altın kaplama bilezikler yönünden itirazın reddine ilişkin Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2020 tarihli ve 2020/319 değişik iş sayılı kararının “Şüphelilerin 1 adet sahte bileziği mağdura satmaları dolayısıyla soruşturma işlemlerine başlandığı ve üzerilerinde 9 adet iç kısmı 10 ayar dış kısmı 22 ayar altın olan bilezikler ve 2.934,54 Türk lirası nakit para ile yakalandıkları, tarafların uzlaşmaları nedeniyle şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, el konulan eşyaların müsaderesinin istendiği ve Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesince tüm eşyaların müsaderesine kararı verildiği, yapılan itiraz üzerine mercii Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesince 2.934,54 Türk lirası nakit paranın suçun işlenmesiyle elde edildiği veya suçun konusunu oluşturduğu yada suçun işlenmesi ile sağlanan maddi menfaat olduğuna dair delil bulunmadığı gerekçeleri ile itirazın kısmen kabulüne, mezkur ziynet altınlarının bilirkişi raporundan da anlaşıldığı üzere dolandırıcılık suçunun işlenmesine tahsis edilmiş orjinalinden ayırt edilmesi mümkün olmayan suç eşyası olması nedeniyle kısmen reddine karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 256/1. maddesinde “(1) Müsadere kararı verilmesi gereken hâllerde, kamu davası açılmamış veya kamu davası açılmış olup da esasla beraber bir karar verilmemişse; karar verilmesi için, Cumhuriyet savcısı veya katılan, davayı görmeye yetkili mahkemeye başvurabilir.(2) Kamu davası açılmış olup da iade edilmesi gereken eşya veya malvarlığı değerleri ile ilgili olarak esasla birlikte bir karar verilmemiş olması durumunda, mahkemece re’sen veya ilgililerin istemi üzerine bunların iadesine karar verilir.”, aynı Kanun’un 257. maddesinde “(1) 256 ncı maddeye göre verilmesi gereken kararlar, duruşmalı olarak verilir. (2) Müsadere veya iade olunacak eşya veya diğer malvarlığı değerleri üzerinde hakkı olan kimseler de duruşmaya çağrılır. Bu kişiler, sanığın sahip olduğu hakları kullanabilirler. (3) Çağrıya uymamaları, işlemin ertelenmesine neden olmaz ve hükmün verilmesini ertelemez.” şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, kamu davası açılmamış veya kamu davası açılmış olup da esasla beraber bir karar verilmeyen hallerde, duruşma açılarak, müsadere veya iade olunacak eşya veya diğer malvarlığı değerleri üzerinde hakkı olan kimselerin duruşmaya davet edilmesi suretiyle müsadere hususunda bir karar verilebileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden eşya müsaderesine ilişkin hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Şüphelilerin iştirak halinde bir adet sahte bileziği mağdura satmaları nedeniyle başlatılan soruşturma esnasında; üzerlerinde 9 adet daha iç kısmı 10 ayar, dış kısmı 22 ayar bilezik ve 2.934,54 TL para ile yakalandıkları ve mağdur ile uzlaşmalarından dolayı 18.06.2020 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra Cumhuriyet savcısı tarafından davaya bakmaya yetkili Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinden bilezikler ve para için eşya ve kazanç müsaderesi talep edildiği, mahkeme tarafından 29.06.2020 tarihinde kanun yolu , merci süresi belirtilmeksizin tüm eşyaların müsaderesine karar verildikten sonra, şüpheli … müdafisinin itirazı üzerine merci olarak Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itirazın kısmen kabulüne kısmen reddine dair kesin nitelikte karar verildiği anlaşılmış ise de ;
5237 sayılı TCK’nin 54. ve 55. maddelerinde düzenlenen müsadere bir güvenlik tedbiri olup, müsadere kararları yönünden kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna başvurabileceği ancak bağımsız olarak verilen müsadere kararlarında ise karar tarihine göre ikili bir ayırım yapmanın gerektiği;
1) Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden yani 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 tarih ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK’nin 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.
2) 20/07/2016 tarihi ve sonrasında bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı CMK’nin 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabi olacaktır.
Açıklanan nedenlerle;
5271 sayılı CMK’nin 256/1. ve 258. maddeleri uyarınca 29.06.2020 tarihli bağımsız olarak verilen müsadereye dair Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesin kararının CMK’nin 258/1. maddesine göre istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle ve 5271 sayılı CMK’nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılmanın, başvuranın hakkını da ortadan kaldırmayacağı anlaşıldığından , şüpheli … müdafisinin 13.10.2020 havale tarihli dilekçesinin istinaf dilekçesi niteliğinde kabul edilmesinin ve CMK’nin 264 maddesinin 2. fıkrasına göre istemi incelemeye yetkili ve görevli merciye iletilmesinin gerekeceği, bu sebeplerle hukuken geçersiz olan merci Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/11/2020 tarihli ve 2020/319 sayılı değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 01.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.