Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2020/4585 E. 2021/13668 K. 27.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4585
KARAR NO : 2021/13668
KARAR TARİHİ : 27.10.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak duruşmalı olarak yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında katılanlar Celal ve Fethiye’ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olduğu, itiraz mercii olan … 3. Ağır Ceza Mahkemesince inceleme yapılarak 06.04.2016 tarih ve 2016/275 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kaldırıldığı anlaşılmakla, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
2) Sanıklar Aynur ve Mukadder hakkında katılan …’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik müşteki Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Sanıklar Aynur ve Mukadder hakkında katılan …’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği, bu nedenle kamu davasına katılma ve bu hükümleri temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3) Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanık … müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Beraat eden sanık hakkında hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz sebebi gösterilmediği ve bu nedenle hükmü temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
4) Sanıklar … ve Mukadder hakkında katılan …’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan ve vekili ile Cumhuriyet savcısının, sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının, sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin; sanık … hakkında katılan …’ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii, katılan vekili ve müşteki Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, sanık … hakkında katılanlar …,… (…) ve …’a karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılanlar … ve …vekilinin, sanıklar … ve … hakkında katılan …’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının, sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının, sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin, katılan sanıklar …ve…hakkında karşılıklı hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz istemi yönünden;
Sanık … hakkında katılan …’ye karşı kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında, 6284 sayılı Kanun’un 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, gerekçeli kararın tebliği üzerine süresinde temyiz dilekçesi vererek katılma iradesinin gösterildiği anlaşılmakla, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 6284 sayılı Kanun’un 20/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK’nin 237/2. ve 260. maddeleri uyarınca bu suç yönünden kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
a) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanıklar yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği, aynı olaya ilişkin çeşitli suçlarda birlikte suç işledikleri iddiası ile yargılanan ve aralarında yakın akrabalık ilişkileri bulunduğu anlaşılan sanıklar…,…,…,..,…,..,….ve … ile sanıklar … ve …ın aynı avukat tarafından savunulduğu ve aralarında menfaat çatışmasının oluştuğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılması ve haklarındaki hükümlerin temyiz edilmesi suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK’nin 152. maddelerine aykırı davranılması,
b) Hükmün gerekçesinde sanık …’in üzerine atılı tehdit suçunu katılanlar…, … ve …’a karşı işlediği kabul edildiği halde, sanık hakkında bu suçtan hüküm kurulurken tehdit suçunun katılanlar…,… ve…’a karşı işlendiğinin belirtilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri, katılanlar vekili, katılan kurum vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
27/10/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı …’ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık … müdafii Avukat…in yüzüne karşı 04/11/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.