Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/4555 E. 2021/20879 K. 15.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4555
KARAR NO : 2021/20879
KARAR TARİHİ : 15.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan sanık …’ın sanık … hakkında basit tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi mahalli mahkemesince değerlendirilip hükmolunan cezanın miktarı itibariyle kesin olması nedeniyle 02.08.2016 tarihli ek kararında temyiz isteminin 5271 sayılı CMUK’nın 315. maddesi gereğince verilen red kararının katılan sanığa tebliğ edildiği ancak temyiz edilmediği; mahkemece katılan sanık … hakkında basit tehdit suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılan sanık … tarafından anılan karara yapılan itirazın Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.09.2016 günlü, 2016/628 Değişik İş sayılı kararıyla reddedildiği anlaşıldığından, incelemenin katılan sanık … ile sanık … hakkında hakaret, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan sanık …’ın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanığın, resmi nikahlı eşi …’a ait telefon numarasını sosyal paylaşım sitesinde paylaşması sebebiyle mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşıldığından hakkında belirlenen cezadan haksız tahrike ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesi ile indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması neticesinde fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.