Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2019/4998 E. 2020/7972 K. 16.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4998
KARAR NO : 2020/7972
KARAR TARİHİ : 16.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalıya ait olan otelin restaurantını aralarında yapılan ariyet sözleşmesi gereğince teslim alındığını, ancak ariyet sözleşmesinin gereklerinin yerine getirilmediğini belirterek 7.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalınım Cevabının Özeti:
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesine göre İş Mahkemelerinin görevi, 4857 sayılı Kanun’a göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya 4857 sayılı Kanun’a dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesidir. İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, İş Mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta,taraflar arasında imzalanan sözleşmenin iş sözleşmesi olmadığı gibi taraflar arasında işçi-işveren ilişkisinin bulunmadığı da dosya kapsamıyla sabittir. Taraflar arasındaki ilişkinin ariyet sözleşmesine dayanıyor olması, iş sözleşmesine dayalı bir işçi işveren ilişkisi bulunmaması nedeni ile davaya iş mahkemesi sıfatı ile bakılması da mümkün değildir. Mahkemece, davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile bakılması gerekirken İş Mahkemesi sıfatı ile bakılarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 16.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.