YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1383
KARAR NO : 2012/4753
KARAR TARİHİ : 01.03.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Sanığın, gerekçeli karar başlığındaki ana adının Şevkiye olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4 ve 119/1-c. maddelerinde tanımlanan birden fazla kişi ile geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi ve ayrıca suçun işleniş şekli ve teşebbüs durumuna göre şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi ile cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken, hapis cezasının 2 ay 2 gün yerine, 2 ay 3 gün olarak hesaplanarak, sonucunda fazla para cezasına hükmedilmesi,
2-5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi gereğince erteli cezaların aynen infazı hakkında karar vermek üzere mahkemesine ihbarda bulunulması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
3-Kabule göre de; Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2001/438 E. ve 2002/186 K. sayılı 23.02.2002 kesinleşme tarihli erteli 569.462.400 TL para cezasının, 5237 sayılı TCK’da adli para cezasının ertelenmesine yer verilmemesi nedeniyle, ertelenmiş adli para cezasının aynen infazına yasal olanak bulunmadığının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında sonuç olarak hükmolunan 1260 TL. Adli Para Cezasının, 1240 TL. Adli Para Cezası olarak düzeltilmesi suretiyle ve hüküm fıkrasında ‘erteli cezaların TCK’nın 51/7. Maddesi uyarınca aynen infazına’ ilişkin bölümün çıkartılması ve “Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/324 esas 2002/235 Karar sayılı 03.07.2002 kesinleşme tarihli erteli 1 yıl hapis cezasının aynen infazı hakkında karar vermek üzere mahkemesine bildirimde bulunulmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.