YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10778
KARAR NO : 2021/14196
KARAR TARİHİ : 17.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya okunarak incelendi;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık müdafiinin, sanığın müştekiyi kasten yaralamadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Müşteki Oktay’ın 17.08.2015 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hususunun sorulmaması suretiyle CMK’nin 238/2. maddesine aykırı davranılması,
2) Sanık savunmasına, müşteki ve tanık beyanlarına göre, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belli olmadığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2013 tarih, 2012/272 Esas 2013/706 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 3/5, 3/10 ile TCK’nin 62. maddeleri gereğince “1 yıl 8 ay hapis ve 2000 TL adli para cezasına” hükmedildiği anlaşılmakla, 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na eklenen geçici 12. maddesindeki ”(1) Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödedikleri takdirde Kanun’un 5’inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde bu maddeyi ihdas eden Kanun’la yapılan düzenlemeden faydalanabilir.” düzenlemesi gereğince, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorulmak suretiyle tespit edilerek, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.