YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/2138
KARAR NO : 2012/5285
KARAR TARİHİ : 08.03.2012
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Aracın anahtarla kilit açmak suretiyle çalındığına dair suç yeri araştırma ve inceleme raporundaki kapılarda herhangi bir zorlama izinin olmadığına dair tespit dışında delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Katılanın saat 20:00’de bıraktığı aracının ertesi gün saat 08:00’de yerinde göremeyerek çalındığını anlayarak müracaatçı olduğu, sanığın da aşamalarda üzerine atılı suçu aşamalarda inkara yönelik savunması karşısında; şüpheden sanık yaralanır ilkesi gereğince eylemin gündüz gerçekleştiğinin kabulü gerekirken 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması,
3-Hak yoksunlukların seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki a bendinin de uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, sadece 53/1-b-c-d-e bentlerinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
4-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
5-Sanığın tekerrüre esas alınan Isparta Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/255 Esas ve 2006/479 sayılı Karardaki hükümlülüğün 08.11.2006 tarihinde yerine getirilmiş olan 100 TL. adli para cezası olduğu ve 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarından dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün kesin olup temyizi olanaklı bulunmadığından, aynı Yasanın 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.