YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10609
KARAR NO : 2021/14149
KARAR TARİHİ : 16.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine kurulan hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin; meşru savunmaya, haksız tahrikin ağırlığına, sanık …’ın suçsuz olduğuna, katılan vekilinin; olayda haksız tahrik sebebi bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddine;
Ancak;
1) Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 15.03.2018 tarih, 2017/9817 (E) ve 2018/4608 (K) sayılı bozma ilamı ile “sanıkların eylemiyle müştekinin organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve vücudunda ağır (4.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılması” gerekçesi ile kararın bozulmasına ve mahkemece de bozma kararımıza uyulmasına karşın; aynı olayda iki nitelikli halin (TCK 87/1-a ve 87/3 maddelerinin) birleşmesi nedeniyle temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,
2) İddia, savunmalar, mağdur beyanı, tüm dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre; ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 sayılı kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken, yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.