Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2021/2302 E. 2021/17455 K. 09.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2302
KARAR NO : 2021/17455
KARAR TARİHİ : 09.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat
TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık … müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık … hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Hükmün gerekçesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin ve hükmün buna göre kurulduğunun belirtildiği ve hakkında TCK’nın 142/2-h maddesinden dava açılan sanık hakkında temel cezanın “5 yıl hapis cezası” olarak tayin edildiğinin anlaşılması karşısında, hükümde uygulama maddesi her ne kadar TCK’nın 142/2-h maddesi yerine sehven 142/1-a olarak gösterilmiş ise de, yapılan uygulamaya göre belirtilen bu yanlışlık sonuca etkili olmadığından mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, ayrıca sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin müştekinin olay nedeniyle uğradığı zararın giderilip giderilmediği kendisinden sorulmadan uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde infazdan sonra 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.
maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki tekerrür uygulaması ile ilgili kısımdan “Ayrıca, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/4. maddesi gereğince, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra başlamak üzere takdiren 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” şeklindeki paragrafın çıkarılarak yerine “sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.