YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/36559
KARAR NO : 2021/7773
KARAR TARİHİ : 05.10.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık,banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, resmi belgede sahtecilik

1)Sanığın “Resmi Belgede Sahtecilik” suçundan kurulan mahkumiyeti hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine verilen esastan ret kararına ilişkin sanık müdafisinin temyizinin incelemesinde;
5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı ve atılı suçun 7188 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na eklenen 286. maddenin 3. fıkrasında belirtilen temyiz edilebilecek suçlar arasında da yer almadığı anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz isteminin CMK’nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,
2)Sanığın “Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle, Banka veya Diğer Kredi Kurumlarınca Tahsis Edilmemesi Gereken Bir Kredinin Açılmasını Sağlamak Maksadıyla Dolandırıcılık” ve “Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu üzerine verilen esastan ret ve düzeltilerek esastan ret kararlarına ilişkin katılan vekili ve sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;
Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/199 Esas ve 2012/1413 Karar sayılı ilamına konu TCK’nin 155/1. maddesindeki güveni kötüye kullanma suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekili ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca, temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.