Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/10499 E. 2012/5355 K. 08.03.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/10499
KARAR NO : 2012/5355
KARAR TARİHİ : 08.03.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Taklit Anahtarla Kilit Açmak Suretiyle Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Hükümlü … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;
Hükümlü hakkında kurulan 10.11.2004 tarihli önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere adı geçen hükümlü yönünden temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hüküm hakkında ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep üzerine yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan … ve …’ye ilişkin ilk hükmün, sanıklar … ve … müdafii tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 5237 sayılı Kanun hükümleri uyarınca değerlendirme yapılması için iadesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan …’in uyarlama yargılamasının ayrı olarak ele alınması gerekirken tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.
Bu nedenle, … hakkında yeniden kurulan ikinci hükme yönelik, hükümlü müdafıinin konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
B- Sanık … ve … hakkında hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/2-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin, 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında yakınma bulunduğu için aynı yasanın 116/1. maddesine uyan gündüzleyin konut dokunulmazlığını
bozma ve 151/1 maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar hakkında lehe yasanın belirlenmesi konusunda; 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği gözetilmemiş ise de, her durumda 765 sayılı TCK’nun lehe olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar … ve … müdafıinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.03.2012 tarihinde oy birilğiyle karar verildi.