Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/4991 E. 2021/22027 K. 01.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4991
KARAR NO : 2021/22027
KARAR TARİHİ : 01.12.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Kabule göre; Olay tarihinden önce, sanıklar … ve …’dan borç para alan katılan …’nın borçlarını belirlenen ödeme günü geçmesine rağmen ödememesi nedeni ile, olay tarihinde sanıklar … ve …’nın yanlarında açık kimliği belirlenemeyen … isimli kişi ile birlikte katılanın kaçarak yerleştiği Muğla İli, Dalyan Beldesine giderek katılanı buldukları, zorla araca bindirdikleri, araçta borcunu ödemesi için tehdit ettikleri ve dövdükleri, sonrasında İstanbul’a, hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık … TOPÇU’ya ait bir eve götürdükleri, sanıkların burada da katılanı, borcunu ödememesi halinde kendisine ve ailesine zarar vereceklerini söyleyerek tehdit ettikleri, ayrıca katılanın babası …’yı da telefon ile arayarak ” 48 saat içinde 40.000 TL olan borcu ödemezseniz, oğlunu göremezsin ” diyerek tehditte bulundukları, bu şekilde aranan …’nın polise müracaat etmesi üzerine, katılanın kolluk kuvvetlerince, götürüldüğü evde bulunduğu olayda;
a)TCK’nın 150. maddesi gereğince hukuki alacağı tahsil amacı ile gerçekleştirilen yağma suçundan dönüşen tehdit eyleminin, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun unsurunu oluşturmayacağı, nitekim somut olayda sanıkların tehdit eylemini, hürriyeti tahdit suçunu işlemek amacı ile değil, katılanı zorla arabaya bindirip götürürken ve İstanbul’a gittiklerinde evde alıkoydukları sırada borcunu ödemesini sağlamak için gerçekleştirdikleri anlaşılmakla, sanıklar hakkında TCK.nın 150/1. maddesi delaleti ile aynı yasanın 106/2-a maddesi uyarınca silahla tehdit suçundan ayrıca ceza verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun unsuru olduğu kabul edilerek yazılı biçimde tek suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,
b)Sanıkların atılı suçu silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlediklerinin kabulü halinde, TCK’nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-b maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
c)Katılanın beyanları ile de sabit olduğu üzere; taraflar arasında alacak- verecek meselesi olup, katılanın borcunu ödememek için İstanbul’dan Muğla iline kaçtığı ve sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu alacaklarının tahsili için işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırma yapılırken, TCK.nın 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla ayrı ayrı yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.