YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4939
KARAR NO : 2021/22562
KARAR TARİHİ : 09.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Müşteki …’nün temyiz talebinin incelenmesinde;
Katılan …’ün sanık tarafından hürriyetinden yoksun kılındığı iddiasıyla açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki …’nün davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; müşteki vekilinin temyiz isteminin CMUK’nin 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2) Sanık … müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.01.2019 tarih ve 2017/14-548 (E), 2019/1 (K) sayılı kararı ile birçok kararda vurgulandığı üzere, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması ve sınırlandırılmasıdır. Bu husus madde gerekçesinde de “Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir.” şeklinde ifade edilmiştir.
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Mağdurun bir yere gitme veya kalma özgürlüğünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla suç her yerde ve zamanda işlenebilir.
Suçun manevi unsuru ise; failin mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmesi ve istemesi, yani genel kasıttır.
Somut olayda, katılan …’ün aşamalarda alınan beyanlarında; sanık …’i, çocuğunun aşısı nedeniyle sağlık ocağına getirmesi için bir kaç defa aradığını, ancak sanığın aşı için çocuğunu getirmediğini, olay günü sağlık ocağında bulunduğu sırada birden sanığın arkasından gelerek kafasını koltuk arasına almak suretiyle kendisini poliklinik odasına doğru götürdüğünü, sanığın, kendisine hitaben “sürekli beni neden arıyorsun, seni bu camdan aşağıya atarım, benden hesap soramazsın” dediğini, o sırada temyiz dışı diğer sanık …’nun da gelerek “sen ne çirkef bir insansın, seni sürdüreceğim” demesi üzerine sanık …’e hitaben sanık … ile konuşmak istediğini ve odadan çıkmasını istediğini söylediğini, aynı anda odaya tanık …’nin girerek sanıkları dışarı çıkardığını beyan ettiği anlaşılmakla; katılanın poliklinik odasındayken sanık … ile konuşmak istemesi ve sanık …’in aşamalarda değişmeyen inkarı karşısında, katılanın, sanık tarafından bir yerde kalma veya gitme özgürlüğünün kısıtlandığına dair kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı ancak sanığın eyleminin tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın tehdit suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 09.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.