YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/12986
KARAR NO : 2012/1470
KARAR TARİHİ : 30.01.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık … tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından sanık … müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık … hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Sanık … hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143 maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1-4, ve 151/1, maddelerine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden müştekinin şikayetinden vazgeçtiği de değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmemesi,
3- Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1.fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, sanık … hakkında hakkında 53/1-c-e maddelerinde tanımlanan hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,
4- Yüklenen suçun alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi karşısında; Cumhuriyet Savcısının esasa ilişkin görüşünü bildirdiği ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda zorunlu müdafii hazır bulundurulmaksızın Sanık … hakkında hükümlülüğü yönünde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 150/3, 151 ve 188/1. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
5- Aşamalarda suçu kabul etmeyen sanıklar … ve …’nın, yüklenen suçu işlediklerini gösterir, diğer sanık …’un suç atma niteliğinde kalan anlatımı dışında, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hükümlülüklerine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, adı geçen sanıklar hakkında, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK nun 326 son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.