YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/13563
KARAR NO : 2012/20226
KARAR TARİHİ : 01.10.2012

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıkların, önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında koşulları oluşmamasına rağmen 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi gereğince uygulama yapılması ve sanık …’in eylem esnasında gözcülük yaptığının kabul edilmesi karşısında eyleme 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi delaletiyle iştirak ettiği gözetilmeden,sanığın cezasında aynı yasanın 39. maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazdan sonra 2 yıl denetim süresi belirlenmesi,
2) Sanık …’in tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün 765 sayılı TCK’nın 404/2. maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanmak suçuna ilişkin olduğu, söz konusu ilamla ilgili olarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesinde denetimli serbestlik tedbiri öngörülmesi karşısında hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi ile uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,
3) Kasıtlı suçtan hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilebileceğinin gözetilmemesi,
4)Birlikte suç işleyen sanıklara neden oldukları yargılama giderlerinin 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca ayrı ayrı yükletilmesi yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında sanık … hakkında TCK’nın 58/7. maddesi gereğince infazdan sonra denetimli serbestlik uygulanmasına karar verilen kısımdan “2 yıl süre ile” ibaresinin çıkartılması, Sanık … hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihlarine kadar yoksun bırakılmalarına’ cümlesinin eklenmesi, yargılama giderlerine hükmedilen kısımdan ise “müteselsilen” ibaresinin çıkartılarak yerine “ayrı ayrı” ibaresi eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/10/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.