YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/10247
KARAR NO : 2013/20989
KARAR TARİHİ : 02.07.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın, müştekiye ait işyerinin kepenk kilitlerini kırarak hırsızlığa teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında; hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş; teşebbüs aşamasında kalan eyleme ilişkin indirim oranı gerekçeli kararda 1/2 olarak belirtilmesine rağmen fiili olarak 1/4 oranında indirim yapılmış olmakla birlikte, hüküm fıkrasında orana ilişkin değerin, 1/4 olarak düzeltilmek suretiyle paraflandığı ve uygulamanın da bu oran üzerinden yapıldığı, asıl olanın hüküm fıkrası olduğu hususu göz önüne alındığında Tebliğnamedeki bozma isteyen 1 numaralı düşünceye iştirak edilmemiş; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- TCK’nın 35. maddesi uyarınca tayin edilen 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasının, aynı Yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sonucunda 2 yıl 2 ay 7 gün yerine 2 yıl 2 ay 27 gün olarak belirlenmesi,
2- Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uygulamasında, kişinin kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereği gözetilmeden hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında TCK’nın 62. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde yer alan “2 yıl 2 ay 27 gün” ibaresinin bulunduğu bölüm çıkarılarak, yerlerine “2 yıl 2 ay 7 gün” ifadesi ve ‘‘53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesi eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.