Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/31089 E. 2013/22334 K. 10.07.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/31089
KARAR NO : 2013/22334
KARAR TARİHİ : 10.07.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar …, … ve … hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
A-Sanık … ve … hakkında müşteki …’a yönelik hırsızlık eylemleri nedeniyle haklarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlemiş oldukları suçlardan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerlerine ” 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin ayrı ayrı eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B- Sanıklar … ve …’in katılan …’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile sanıklar …, …, … ve … hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanıklar …, …, … ve … hakkında ÇKK’nın 24. maddesi gereğince ve adı geçen sanıklara isnat edilen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı bu suça katılan fail sayısına göre haklarında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması nedeniyle ve müştekilerin aşamalardaki sanıklarla uzlaşmak istemedikleri yönündeki iradelerini yansıtan beyanları gözetildiğinde tebliğnamenin bozma isteyen 2 numaralı düşüncesi ile sanıklar hakkında CMK’nın 231/5 maddesinin uygulanma koşullarının karar yerinde tartışılarak uygulanmamasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamenin bozma isteyen 3 numaralı düşüncesi de benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmelerde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıklar …, … ve …’nin katılan …’ın işyerine hırsızlık amacıyla iki gün ara ile 2 defa girdikleri, son fiilin teşebbüs aşamasında kaldığı oluşa uygun olarak kabul edilmesine rağmen, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 43/1. maddelerine göre cezalandırılmaları yerine hırsızlık için başka şehirden gelmiş olmaları, hırsızlık yapılan yerin sanıklar için öneminin olmadığı ve ikinci suça yeni bir sanığın katılması belirtilerek, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesiyle iki ayrı suçtan hüküm kurulması,
2-Sanıklar … ve … hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde kasten işlemiş oldukları suçlardan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3- 12-15 yaş grubunda bulunan sanık … hakkında, Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usûl Ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınmasının zorunlu olduğunun gözetilmediği gibi, 18 yaşından küçük olan sanıklar …, … ve … hakkında, sosyal inceleme raporu alınmama gerekçesinin kararda gösterilmemesi suretiyle, 5395 sayılı ÇKK’nın 35. maddesine aykırı davranılması,
4-Sanıklar …, … ve … hakkında TCK’nın 31/3 maddesi gereğince indirim yapılırken 1/3 yerine, yasal olmayan gerekçelerle ¼ ve 1/5 oranlarında indirimler yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
5-Sanıklar … ve …’ın katılan … Tekin’e yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüste kaldığından bahisle hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … müdafiileri, sanık … ve müdafii ile sanıklar … ile …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, sanıklar … ve …’ın ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 10/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.