YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/14093
KARAR NO : 2013/21139
KARAR TARİHİ : 03.07.2013
Hırsızlık suçundan yargılanan ve haklarında mahkumiyet hükümleri kurulan diğer sanıkların yanı sıra suç eşyasının satın alınması suçundan yargılanan sanık … hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan hükümlülüğüne ilişkin İstanbul 45. Asliye Mahkemesince verilen 11.01.2012 tarih 2001/1420 esas ve 2012/2 karar sayılı hükmün temyizi üzerine Dairemizin 03.10.2012 tarih ve 2012/12307-2012/20440 sayılı ilamı ile; diğer sanıklar haklarında kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazları ile birlikte sanık … müdafiinin temyiz itirazlarının da reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2013 tarih ve KD-2013/65040 sayılı yazısı ile sanık … hakkında kurulan hükmün, eksik inceleme bulunması ve adı geçen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanması gerektiği düşünceleri ile bozulması yönünde itiraz talebinde bulunulması ve yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
I-Sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğine değinen itiraz nedenine yönelik olarak yapılan incelemede;
5237 Sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulama alanı bulduğu suçların anılan maddenin 1. fıkrasında -itirazi yazı içeriğinde de belirtildiği üzere- sınırlı olarak sayıldığının ve bu suçlar içerisinde aynı Yasa’nın 165. maddesinde düzenlenen “suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi” suçunun bulunmadığının duraksamasız oluşu karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına yasal olanak bulunmadığından itiraz nedeni benimsenmemiştir.
II-Sanık … hakkında eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulduğuna değinen itiraz nedenine yönelik olarak yapılan incelemeye gelince;
Sanık …’ın, atılı suç eşyasının satın alınması suçunu … ile fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirdiğine dair bir iddia yahut delil bulunmaması, …’in 15.11.2011 tarihli oturumda tanık sıfatıyla dinlenilerek ifadesinin tespit edilmesi, hırsızlık suçundan hükümlülüğüne karar verilen sanık …’un 28.09.2011 tarihli oturumda kuyumcu olan sanık …’ın satın aldığı altınların suça konu olduklarını bildiğini ve bu nedenle piyasa fiyatının altında bir fiyata satın aldığını beyan etmesi, hırsızlık suçundan hükümlülüğüne karar verilen diğer bir sanık …’ün aynı oturumda alınan ifadesinin de sanık …’in anlatımını destekler mahiyette bulunduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece … hakkında yapılan suç duyurusunun akıbeti beklenip aralarında irtibat bulunan her iki dosya birleştirildikten sonra delillerin değerlendirilmesi gerektiğine değinen itiraz nedeni benimsenmemiştir.Öte yandan tanık … hakkında yapılan suç duyurusunun akıbeti beklenip her iki dosya birleştirildikten sonra delillerin değerlendirilmesi gerektiği bir an için kabul edilse dahi; UYAP ortamında yapılan ve çıktıları dosyaya eklenen sorgulama sonuçlarına göre … hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan açılmış derdest bir ceza davası bulunmadığı, adı geçen hakkında aynı suç tarihli eylemi nedeniyle hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davasının İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/30 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılaması sonucu kurulan hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; … hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan açılmış derdest bir dava bulunmaması dolayısıyla birleştirme yapılmasına da olanak bulunmadığından, itiraznamede yer alan ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna değinen düşünceye bu yönüyle de iştirak edilmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, Dairemizin 03.10.2012 tarih ve 2012/12307-2012/20440 sayılı kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2013 tarih ve KD-2013/65040 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 03.07.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.