YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/19045
KARAR NO : 2012/1680
KARAR TARİHİ : 01.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek işyeri dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanık … hakkında “Mala Zarar Verme” suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
B-Sanık … hakkında “Hırsızlık ve İşyeri Dokunulmazlığını Bozma” suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 102/4. maddelerinin ve hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b,116/4,66/1-e, 66/2. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından suç tarihinde 15 yaşını doldurmayan sanık hakkında zamanaşımı süresini yarısı oranında indiren 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 23.02.2007 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
C-Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanığın, yüklenen suçları işlediğine ilişkin diğer sanık …’nın yan delille de desteklenmeyen anlatımı dışında, hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.