Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/12317 E. 2012/15000 K. 26.06.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/12317
KARAR NO : 2012/15000
KARAR TARİHİ : 26.06.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, cürüm eşyasını almak
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 512/1. maddesinde tanımlanan cürüm eşyasını satın almak suçu için öngörülen cezanın türü ve süresine göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 03.04.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
B-Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yokluğunda karar verilen sanığa gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35 ve Tüzüğün 55. maddesindeki koşullar oluşmadan doğrudan anılan yasanın 35. maddesine göre tebliğ yapılması karşısında; temyizin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca yüklenen suçun alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi karşısında; sanığa zorunlu müdafii atanıp, hazır bulundurulmamak suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 150/3 ve 188/1. maddesine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı Yasanın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, muhkem nitelikteki engelleri bertaraf ederek kamu kurumu niteliğindeki ilk öğretim okuluna girmek suretiyle hırsızlık yapmak eyleminin 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522 (hafif) maddesindeki suçu oluşturduğu; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 143, 53 maddesine uyan hırsızlık, 152/1-a, 53 maddesine uyan kamu malına zarar verme ve 116/2-4, 119/1-c, 53. maddelerinde tanımlanan birden fazla kişi ile geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarını oluşturduğu gözetilerek, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522 (hafif), 59 maddeleriyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 143, 62, 53; 116/2-4, 119/1-c, 62, 53; 152/1-a, 62, 53 maddelerinin uygulanması suretiyle lehe olan yasa belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.