Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/25252 E. 2012/28284 K. 24.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/25252
KARAR NO : 2012/28284
KARAR TARİHİ : 24.12.2012

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin, 5271 sayılı CMK’nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müşteki kurumun 5271 sayılı CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
03.07.2009 tarihli keşfe katılan inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 19/05/1998 tarih ve 3148 sayılı kararı ile 3. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen yerde bulunan suça konu yayla evinin eski bir yapı olup yaklaşık 3 yıl kadar önce evin giriş bölümünde çimento harç kullanılarak karataştan düzgün bir zemin oluşturulduğunun, bu uygulamanın esaslı tadilat niteliğinde olmadığının belirtildiği, keşifte ifadesi alınan mahalli bilirkişinin de sanıkların talimatı ile binada tadilat yaptırıldığını beyan ettiği dikkate alındığında; eski bina üzerinde yakın zamanda yapılan uygulamanın kim tarafından yaptırıldığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiği ve eylemin 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesine temas eden suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanıkların beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.