YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/16073
KARAR NO : 2012/16112
KARAR TARİHİ : 11.07.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Şikayetçinin kapıları kilitli olarak park halinde bulunan otomobilinin camı kırılarak düz kontak yapılmak suretiyle hırsızlanmaya teşebbüs edildiği olayda; zarar verilen otomobilin aynı zamanda hırsızlığa konu olması dolayısıyla, sanıklar hakkında hırsızlık suçunun yanında ayrıca mala zarar verme suçundan da uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,
Kabule göre de;
1-Her iki sanık yönünden hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların, geceleyin şikayetçinin kapıları kilitli olarak park halinde bulunan otomobilinin camını kırarak düz kontak yapmak suretiyle hırsızlanmaya teşebbüs etmeleri eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 37/1, 142/1-b, 143, 35, 62. maddelerine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
3-Temel ceza olarak belirlenen “2 yıl hapis cezası” üzerinden 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılması sonucu “2 yıl 8 ay hapis cezası”na hükmedilmesi gerekirken “2 yıl 4 ay hapis cezası”na hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
4-Sanıklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının ertelenmelerine karar verildiği halde, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen haklardan yoksun
bırakılmalarına karar verilmesi suretiyle aynı maddenin 4. fıkrası hükmüne muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süreleri yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 11.07.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.