YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11156
KARAR NO : 2012/28298
KARAR TARİHİ : 24.12.2012
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 1- Sanık … hakkında; 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı Kanunun 62 maddeleri gereğince mahkumiyet
2- Sanık … hakkında; 2863 sayılı Kanunun 70, 5237 sayılı TCK’nın 62. maddeleri gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık …’ın mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesinde;
Sanığın, Türk ve İslam Eserleri Müzesi nezdinde koleksiyoner belgesi bulunan sanık …’e verdiği toplam 258 adet korunması gerekli taşınır kültür varlığının sanık …’e ait araçta yapılan arama sonucunda ele geçirildiği, sanığın aşamalarda yaptığı savunmalarda, sanık …’in aracında bulunan kültür varlıklarını üçüncü bir şahıstan aldığını, kendisinin böbrek hastası olup sanık …’in eşinin ilaç temin etmesi karşılığında anılan varlıkları adı geçen sanığa hediye olarak verdiğini beyan ettiği, buna karşılık sanık …’in, aracında arama yapılmasından üç gün sonra 30/07/2007 tarihinde Türk ve İslam Eserleri Müzesi’ne 300 adet eser satın aldığına dair bildirimde bulunduğu, sanık …’in, suça konu eserleri bulmadığı gibi elinde bulundurma şeklinin de hukuka uygun olmadığı, suça konu kültür varlıklarının sayısının çokluğu, sanığın anılan varlıkları üçüncü bir şahıstan alıp müze tarafından ödeme yapılması halinde ödenen parayı kendisine vereceğini sözü edilen şahsa vaat etmesi birlikte değerlendirildiğinde, ticari maksatla hareket edildiğinin kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup;
Mahkemece, suça konu kültür varlıklarının sayısının çokluğu, hacim ve kütle itibariyle kolayca taşınır ve elden çıkarılmaya müsait oldukları gerekçe gösterilerek sanık hakkında asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle hüküm tesis edildiği, uygulama yapılırken 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 67/1 maddesi ile 5728 sayılı Kanun ile değişik 67/2 maddesi uyarınca asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle belirlenecek temel ceza miktarlarının mukayese edildiği ve adli para cezası yönünden lehe olduğu değerlendirilen 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 67/2 maddesinin sanık hakkında uygulandığı, bu bakımdan lehe kanun karşılaştırması ile ulaşılan sonuçta isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede lehe kanun karşılaştırmasının hatalı olduğu gerekçesiyle bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık … müdafinin, sanığın eyleminin suç oluşturmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2- Sanık …’in mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın, Türk ve İslam Eserleri Müzesi nezdinde koleksiyoner belgesi bulunmakla birlikte suça konu kültür varlıklarının M. Ö. 5. y.y. klasik dönem, Roma, Bizans ve Tunç dönemlerine ait olduğunun dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporu ile tespit edilmesi ve 300 adet kültür varlığının satın alındığının anılan müzeye sanık tarafından bildirilmesi karşısında, sanığa ait koleksiyoner belgesinin, kendisinde ele geçirilen kültür varlıklarını bulundurma yetkisini kapsayıp kapsamadığı, sanık tarafından bildirimi yapılan 300 adet kültür varlığı arasında suça konu 258 adet eserin bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın beraatine ya da 2863 sayılı Kanunun 67. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile sanığın aynı Kanunun 70. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.