YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14627
KARAR NO : 2021/17154
KARAR TARİHİ : 19.10.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1) Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,
Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizin 03.11.2020 tarihli gönderme kararı akabinde suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin 31.12.2020 tarihli dilekçesi ile sadece sanık … hakkında kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
21.12.2020 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü C.M.U.K’un 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 31.12.2020 tarihli dilekçesi ile temyiz eden İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin , aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,
2) Sanık hakkında katılanlar …, …, …’e yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçu ile kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümler için sanığın temyiz isteminin incelenmesinde,
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında kurulan hükümlerde tekerrüre esas alınan Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/308 Esas, 2012/232 Karar sayılı 25.12.2014 tarihinde kesinleşen tehdit suçundan 5237 TCK’nın 106/2-a maddesinden hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının, inceleme konusu olan suçlar tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başka bir mahkumiyetinin de olmaması nedeniyle kurulan mahkumiyetlerde tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi ,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hükümler fıkralarından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.