YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4963
KARAR NO : 2021/22550
KARAR TARİHİ : 09.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar hakkında yaralama, tehdit ve kişiyi hürriyetinden alıkoyma suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, fiilin nitelik yönünden bölünmek suretiyle, aynı fiilden dolayı iki ayrı karar verilmesi Ceza Muhakemesi Kanununa aykırılık oluşturacaktır. Somut olayda;
Olay tarihinde sanık …’nin katılan …’yi arayarak “babamın yanına gidelim, sana iş bakalım” dediği, …’nin saat 19.00 sıralarında arabası ile …’yi evinden aldığı, sanık …’nin babasının çalıştığı işyerine giden yoldan saparak ormanlık alana doğru girdiği, …’nin araçtan inmek istemesi üzerine …’nin arabanın kapılarını kilitlediği, …’nin direksiyonu tuttuğu aralarında boğuşma yaşandığı, sanık …’nin arabayı durdurduğu ve katılana hitaben “sen araçtan in ben sana babayı göstereceğim” diyerek katılanı arabadan indirdiği, katılanı darp etmeye başladığı sırada olay yerine diğer sanıklar … ve …’un geldiği, sanıkların birlikte sopalarla katılanı dövdükleri, sanık …’un kavga sırasında “seni Astsubaylık mülakatını kazandıracağımı mı zannediyorsun, senin façanı bozayım da kazan bakayım” diyerek bıçakla katılana saldırdığı, katılanın kendini korurken elinden bıçakla ve sopa ile darp sonucu vücudunun çeşitli yerlerinden yaralandığının alınan adli rapordan da sabit olduğu, katılanın baygınlık geçirmesi üzerine katılanı araca bindirdikleri ve araç içinde dolaştırarak “şikayetçi olursan seni öldürürüz, anneni kardeşlerini biliyoruz” diyerek tehdit ettikleri, katılanın ilk götürüldüğü özel sağlık kuruluşunda korktuğu için darp edildiğini beyan etmediği ancak sanıkların tedavi sonrası katılanı serbest bıraktıktan sonra katılanın şikayetçi olduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanıkların eyleminin kül halinde cebir ve tehdit kullanmak suretiyle silahla ve birden fazla kişiyle birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, yaralama ve tehditin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları olduğu gözetilmeden, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesi uyarınca en ağır suçtan aynı Kanun’un 109/2, 109/3-a-b maddeleri gereğince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılması yerine sanıklar hakkında ayrıca silahla tehdit suçundan mahkumiyet, yaralama suçundan da beraat kararı verilmesi suretiyle CMK’nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 09.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.