YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7173
KARAR NO : 2021/10815
KARAR TARİHİ : 25.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1)2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;
Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
2)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; karşıt inceleme raporlarında son fatura tarihinin 25.09.2009 olarak belirtildiği ancak, sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu şirketin en son 2009 yılı Kasım ayında matrahlı KDV beyannamesi vermesi, Ba formuyla 2009 yılında toplam 179 adet belge karşılığında şirketten mal aldığını bildiren 16 firma bulunduğu belirtilmesine rağmen vergi raporlarında tüm fatura tarihlerinin bulunmaması, sahte fatura düzenleme suçlarında suç tarihinin düzenlenen en son faturaya göre tespit edilmesinin gerekmesi karşısında; Ba formuyla sanıktan mal aldığını beyan eden fırmalardan suça konu faturaların teminine çalışılarak ya da Ba formlarından fatura tarihleri tespit edilerek zamanaşımı süresi ve suç tarihinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hümkün BOZULMASINA, 25.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.