Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2021/4404 E. 2021/20102 K. 22.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4404
KARAR NO : 2021/20102
KARAR TARİHİ : 22.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Kamu malına zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanmasına karar verilirken tekerrüre esas alınan ilamda 5237 sayılı TCK’nun 141/1. maddesi gereği hüküm kurulduğu ve TCK’nun 141/1. maddesi uzlaşmaya tabi olduğundan, tekerrüre esas ilamın, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, olayımızda Orman İşletme Müdürlüğü hizmet binasından yapılan hırsızlık eylemin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun’un 142/1-a. maddesi ile hüküm kurulması,
2-28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.