YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11353
KARAR NO : 2021/11395
KARAR TARİHİ : 02.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma

06.02.2007 tarihli iddianameyle sanık hakkında “elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma” suçlarından kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Mahkemenin 02.06.2008 tarihli, 2007/123 Esas, 2008/570 Karar sayılı ilamıyla sanığın “elektrik enerjisi hakkında hırsızlık” ve “mühür bozma” suçlarından mahkumiyetine hükmedildiği, anılan hükümlerin sanık tarafından süresinde temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21.07.2012 tarihli kararı ile 6352 sayılı Kanun’un 2/1-2. maddesi uyarınca uyarlama yargılaması yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine iade edildiği, mühür bozma suçu bakımından ise herhangi bir inceleme yapılmadığı, ancak Mahkemenin 27.11.2012 tarihli, 2012/759 Esas, 2012/879 Karar sayılı kararı ile mühür bozma suçu da yeniden ele alınarak yargılama yapıldığı, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve bu kararın 02.01.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde işlediği ikinci suçtan dolayı yapılan yargılama neticesinde mahkumiyetine hükmolunarak hükmün açıklanması için ihbarda bulunulduğu, Mahkemece duruşma açılarak sanık hakkında verilen hükmün açıklandığı anlaşılmakla; mühür bozma suçundan verilen ilk mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebi ile ilgili olarak Yargıtay tarafından bir karar verilmediği ve bu itibarla Mahkemenin 27.11.2012 tarihli, 2012/759 Esas ve 2012/879 Karar ve 15.02.2017 tarihli, 2016/1221 Esas, 2017/143 Karar sayılı kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşıldığından, sanığın 02.06.2008 tarihli, 2007/123 Esas, 2008/570 Karar sayılı ilk mahkumiyet hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde;
Sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 02.06.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.