YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/21352
KARAR NO : 2013/31358
KARAR TARİHİ : 04.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükümlü … hakkında verilen kararın 29.04.2009 tarihinde kesinleştiği ve infaz aşamasında denetimli serbestlik tedbirinin gereğini yerine getirmesi için yapılan tebligata başvuru yapmadığından bahisle 5237 sayılı TCK’nın 51/7 maddesi uyarınca hapis cezasının aynen infazına temyiz yolu açık olmak üzere ek karar verildiği ve hükümlünün bu kararı süresinde temyiz ettiği anlaşılmışsa da; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 101/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında verilen kararların itiraz yasa yoluna tabi olduğu belirtildiğinden, itiraz mercii tarafından karar verilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
II- Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Kararın gerekçe kısmında “Sanıkların geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanıkların geleceği üzerindeki olası etkileri gözetilerek sanıkların cezasında TCK’nın 62. maddesi gereğince indirim yapılması esirgenmemiş,” denilmek suretiyle, sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğinin belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında “TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” denilmek suretiyle takdiri indirim uygulamasında çelişkiye neden olunması,
2-Birden fazla tekerrüre esas olabilecek hükümlüğü bulunan sanığın hangi ilamının tekerrüre esas alındığı hükümde gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.