YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/10705
KARAR NO : 2013/24944
KARAR TARİHİ : 18.09.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek, konut dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Somut olayda hırsızlık suçunu gerçekleştiren sanıklardan …’ın suça konu bir kısım eşyaları sattıkları kişiyi ve yeri söyleyerek suç konusu eşyaların mağdura iadesini sağlamışsa da, Dairemizce de benimsenen Y.C.G.K.’nın 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 esas ve 2013/106 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, sanıkların suçtan elde ettikleri parayı iade etmemeleri karşısında haklarında etkin pişmanlık hükümleri uygulanamayacağından, tebliğnamedeki 2-b nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
1-Sanığın tüm aşamalarda atılı suçu kabul etmemesi karşısında, olayda suça konu malzemeleri sanıklardan satın alan …ile sanığın yüzleştirilmesinin yapılması ve…’in esaslı bir şekilde araştırılarak olayla ilgili olarak bilgilerinin sorulması, ayrıca sanığın suç tarihinde kullandığı GSM numarası tespit edildiği takdirde olay tarihinde hangi baz istasyonlarından sinyal aldığının tespit edilmesi ve kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2-Sanık hakkında TCK’nın 58/7. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanunun 108/2. maddeleri uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre en ağırı cezayı gerektiren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması yerine karar gerekçesinde birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,
3- Birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal eden sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında karşı temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.