YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/5691
KARAR NO : 2012/27976
KARAR TARİHİ : 20.12.2012

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 22/3, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, sanığın bilinçli taksirle gerçekleştirdiği kabul edilen eyleminde, Hasan Tuncer’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanıp, Hüseyin Tuncer’in ise hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı, mağdurlardan Hasan Tuncer’in soruşturma aşamasında alınan 03.02.2007 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ifade etmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesinde, bilinçli taksir ile dahi olsa TCK’nın 89/1 maddesindeki yaralanmaların şikayete tabi olduğunun belirtildiği, bu kapsamda sanığın sadece Hüseyin Tuncer’in yaralanmasından sorumlu tutulup, 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-b, 22/3. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin “Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır” yönündeki açık hükmü karşısında katılan vekilinin CMK’nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılanlar yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili ile Hazineye gelir kaydına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, katılan … Tuncer vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.