YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/24989
KARAR NO : 2012/27154
KARAR TARİHİ : 17.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında zamanaşımı süresi içinde konut dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
A-Üst Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz isteminin incelemesinde,
5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 310/3. maddesinde öngörülen 1 aylık süre geçtikten sonra üst Cumhuriyet Savcısı’nın hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, anılan yasanın 317. maddesi gereğince temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE ,
B-Sanığın temyiz isteminin incelemesine gelince,
Somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi gereği cezadan indirim yapılması ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunduğu halde aynı yasanın 58. maddesinden uygulama yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından, suç yerinin gerekçeli karar başlığında belirtilmemesi ise; yerinde giderilebilir eksiklik olarak değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak,
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.