Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/8449 E. 2021/21971 K. 01.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8449
KARAR NO : 2021/21971
KARAR TARİHİ : 01.12.2021

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2014 tarihli ve 2014/120 esas, 2014/651 sayılı kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04/10/2017 tarihli ve 2016/11509 esas, 2017/10851 karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın, 5237 sayılı Kanun’un 245/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli ve 2017/641 esas, 2019/94 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, sanığın 10/05/2013-12/05/2013 tarihlerinde işlemiş olduğu banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan müşteki …’ye karşı, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 18/02/2014 tarihli ve 2013/13507 soruşturma, 2014/1176 esas, 2014/381 sayılı iddianame ile açılan kamu davasının yargılaması sonunda 5237 sayılı Kanun’un 245/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 100,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2015/171 esas, 2018/475 sayılı kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 19/12/2018 tarihli ve 2018/2698 esas, 2018/2758 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek 19/12/2018 tarihinde kesinleştiği, incelenen dosyada da sanığın 02/05/2013 tarihinde aynı müştekiye karşı aynı nitelikteki eylemi sebebiyle mahkumiyetine karar verildiği, Denizbank ve Yapı Kredi Bankalarına ait kredi kartları ile muhtelif tarihlerde işlem yapmasından ibaret olaylarda, haksız yere ele geçirilerek kullanılan aynı mağdura ait kart sayısınca suç oluşmayacağı, bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlenen bu eylemler hakkında 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşen kararda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05/08/2020 gün ve 2019/12003 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/09/2020 gün ve KYB/2020/73902 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Oluş, tüm dosya kapsamına göre, hükümlü …’ın olay tarihlerinden önce Malatya iline yerleşerek … adresinde inşaat malzemesi satışı üzerine “… Yapı Market” isimli bir iş yeri açtığı, bu iş yeri ile ilgili gerekli usulü işlemleri yaparak resmi kayıtları aldığı, daha sonra Denizbank Bankası İnönü Şubesine başvurarak kredi kartı çekimlerinde kullanılmak üzere pos cihazı alma talebinde bulunduğu, ilgili banka tarafından durumunu değerlendirilerek uygun görülmesi üzerine üye iş yeri sözleşmesi imzalanmak suretiyle banka tarafından hükümlüye pos cihazı verildiği, hükümlünün bu iş yerinde herhangi bir ticari faaliyette bulunmaksızın dolandırıcılık kastı ile hareket ederek temin ettiği pos cihazı ile 09.05.2013 tarihinde müşteki …’nin 5213 7680 0047 0710 numaralı Denizbank kredi kartından 3250 TL, 500 TL, 500 TL, 1000 TL ve 500 TL olmak üzere toplam 5750 TL çekim yaptığı, …’ın 5213 7680 0091 6092 nolu kredi kartından 3000 TL, 3500 TL ve 500 TL olmak üzere toplam 7.000 TL tutarında işlem yaptığı olayla ilgili olarak Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 18/02/2014 tarihli ve 2013/13507 soruşturma, 2014/1176 esas, 2014/381 sayılı iddianame ile açılan kamu davasının yargılaması sonunda müştekilere karşı (iki kere) 5237 sayılı Kanun’un 245/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 100,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2015/171 esas, 2018/475 sayılı kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 19/12/2018 tarihli ve 2018/2698 esas, 2018/2758 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kararın kesinleştiği;
Kanun yararına bozma incelemesine konu edilen Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/641 esas, 2019/94 karar sayılı 27.02.2019 tarihli dosyasında ise müşteki Turan DİREK’in 4921 3091 7929 5012 nolu kartından toplamda 5890 TL, Vakkas CANBEKLİ’nin 4506 3441 3013 3187 nolu kartından 3300 TL, 1200 TL, 3950 TL, 2000 TL, 3950 TL, 2850 TL, 2000 TL ve 3850 TL ve Cengiz İŞBİLİR’in 5400 6193 0659 9082 nolu kartından ise taksitli 1000 TL ve 1530 TL lik işlem yaptığı ve yapmış olduğu bu işlem karşılığında da ilgili bankadan işlem tutarlarını almak suretiyle menfaat temin ettiği olayla ilgili olarak aynı müştekiye ve inceleme konusu olmayan müştekiler Turan ve Vakkas’a karşı aynı nitelikteki eylemi sebebiyle TCK’nun 245/1, 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL, Cengiz İşbilir’e karşı ise aynı yasanın 245/1, 43, 62. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100 TL ile cezalandırılması karar verildiği somut olayda;
Hükümlünün müşteki …’ye yönelik eylemlerin incelenmesinde; Denizbank ve Yapı Kredi Bankalarına ait kredi kartları ile yakın tarihlerde işlem yapmasından ibaret olaylarda, haksız yere ele geçirilerek kullanılan aynı mağdura ait kart sayısınca suç oluşmayacağı, mağdur …’ye karşı eyleminin tek suç oluşturduğu anlaşıldığından kanun yararına bozma incelemesine konu edilen Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesince yapılması gerekenin TCK.nın 3. ve 61.maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ve zincirleme şekilde TCK.nın 245/1. ve 43. madde ve fıkraları uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin incelemesinden geçerek kesinleşen cezanın mahsup edilerek karar verilmesi yerine yazılı şekilde mükerrer cezalandırılmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığının Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli ve 2017/641 esas, 2019/94 sayılı kararının CMK.nın 309/4-a. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı’na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 01.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.