YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/17446
KARAR NO : 2013/24116
KARAR TARİHİ : 12.09.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, suç eşyasını satın alma veya kabul etme, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali, sanıklar …, … ve … haklarında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları bakımından zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
I) Sanık …’ye yüklenen mala zarar verme suçu bakımından yapılan incelemede;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık … müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
II) Sanık …’a yüklenen hırsızlık ve sanık …’a yüklenen hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile sanık …’a yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu bakımından yapılan incelemede;
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık … hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık …’ın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği kabul edilmiş; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin sonuçları yönünden 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinde yer alan erteleme hükümlerine göre daha lehe olduğu ve öncelikle değerlendirilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.2.2010 tarih 2009/ 3-244 E, 2010/36 sayılı ve benzeri içtihatları gözetilerek sanık … tarafından 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde öngörülen objektif koşullardan zararı karşılama koşulunun yerine getirilmediğinin anlaşılması karşısında, bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar …, … ve …’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,
III) Sanık … ve … hakkında hırsızlık, sanık … hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları bakımından yapılan incelemede;
Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında bu hususun dikkate alınacağı öngörüldüğünden ve aynı gerekçelerle iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunda uygulanması gereken TCK’nın 119/1-c maddesi de dikkate alınarak sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)5395 sayılı Yasanın 35. maddesine aykırı olarak, gerekçesi gösterilmeksizin yaşı küçük sanıklar hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2)Sanıklar …, … ve … haklarında hırsızlık suçu nedeniyle hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 143/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 8 ay hapis cezasından, aynı yasanın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sonucunda 1 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası yerine 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayin edilmesi;
3)İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi karşısında, sanık … hakkında bu suç nedeniyle hükmolunan cezadan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının gözetilmesine, 12/09/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.