Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/9282 E. 2013/21165 K. 03.07.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9282
KARAR NO : 2013/21165
KARAR TARİHİ : 03.07.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suça konu paraların alındığı yerin, katılana ait bina vasfındaki işyeri olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK’nın 142/1-b. maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay Bozma İlamına uyulduğu açıkça belirtilmemiş ise de, mahkemenin diğer yönleri incelenmeksizin tek bozma nedeni olarak belirtilen CMK’nın 231. maddesi değerlendirmesini yapması karşısında, bozma ilamına fiilen uyulduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine; Cumhuriyet Savcısı esas hakkındaki görüşünde sevk maddelerini açıkça bildirmemiş ise de, iddianame sevk maddelerinden farklı bir cezalandırma istenmediğinden, ayrıca karar tarihinden sonra Cumhuriyet Savcısının Asliye Ceza Mahkemesindeki duruşmalara katılması uygulaması sona ermiş olup, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünde sevk maddelerini açıkça göstermemesi hususu sonuca ve esasa etkili görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Elde edilmiş ve adli emanete alınmış bir para söz konusu olmadığı, kaldı ki söz konusu olsa bile müştekiye ait menfaatlerin müsaderesine karar verilemeyeceği halde müsadere kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 55/1. maddesi gereğince müsadereye ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.