YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14363
KARAR NO : 2012/20250
KARAR TARİHİ : 01.10.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Sanıklara ceza verilmekten vazgeçilmesine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Hükümlü … müdafiinin hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde:
Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan hükümlü müdafiinin bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- O Yer Cumhuriyet Savcısının hükümlüler … ve … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelemesinde:
Hükümlüler … ve … hakkında kurulan Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.09.2004 gün ve 2003/106 Esas ve 2004/921 karar sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlüler hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık … hakkında kurulan ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca iade edilmesi sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlüler … ve … hakkında yeniden kurulan hükümlerin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, o yer C.Savcısının hükümlüler … ve … hakkında yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, hükümlüler hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,
III- O yer Cumhuriyet Savcısının sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde:
Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK’nın 491/ilk-son. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımının, sanık hakkında ilk hükümlülük kararının verildiği 30/09/2004 ile inceleme tarihleri arasında geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.