YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8345
KARAR NO : 2021/6261
KARAR TARİHİ : 06.12.2021

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
TCK’nin 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması, kişiler arasında doğmuş bir alacak borç ilişkisine dayanmayan kazanç elde etme amaçlı ödünç para verme eylemlerinin tefecilik suçu kapsamında bulunması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması, sanıkların suçlamayı kabul etmediklerine dair ayrıntılı savunmaları karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanıkların tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk araştırması yaptırılmasından, ilgili icra dairelerinden sanıkların alacaklı olduğu icra dosyalarının sorulup, var ise asılları veya onaylı suretlerinin getirtilip borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıklardan para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına başvurulmasından, gerektiğinde sanık hakkında vergi inceleme raporu düzenlettirilmesinden ve vergi inceleme raporunda isimleri geçen şahıslarla aralarında gerçek bir alım satım ilişkisi bulunup bulunmadığı hususunda sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanıkların savunmaları da değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Katılanın suça konu parayı sanık …’den 2012 yılının Temmuz ayında aldığını beyan ettiği dikkate alınmadan karar başlığında suç tarihinin 2013 olarak gösterilmesi suretiyle CMK’nin 232/2-c madde-fıkra-bendine aykırı davranılması,
Sanık …’in tekerrüre esas alınan sabıkasının suç tarihinden sonra kesinleştiği gözetilmeden hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanması,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin Kararının değerlendirilmesi lüzumu,
Kanuna aykırı, sanık … ve müdafi ile sanık … vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 06/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.