YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11096
KARAR NO : 2013/17724
KARAR TARİHİ : 06.06.2013

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, kamu görevlisine direnme ve gündüz vakti konut dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I)Sanık …’ya yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II)Sanık …’ya yüklenen konut dokunulmazlığını ihlal ve görevi yaptırmamak için direnme suçları bakımından yapılan incelemede;
Sanığın kimliği tespit edilemeyen diğer iki sanık ile birlikte hırsızlık yaptığı anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 Esas, 2013/ 17 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK’nın 119. maddesi kapsamındaki nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, 5271 sayılı CMK’nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Hırsızlık ihbarı üzerine ihbara konu yere gelen müşteki polis memurları … ve … tarafından çevrede araştırma yapılırken, olay yerinin yakınında koşarak kaçmakta olan 3 şahsın görülüp takibe başlandığı; yapılan takip sonucunda, yol üzerinde bulunan tel örgülerden atlayarak kaçmaya çalışan sanık …’ın yakalanmasına karşın diğer iki sanığın kaçtığı; sanık …’ın görevlilere mukavemette bulunarak tekme ve yumruk ile her iki müştekiyi basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmakla; sanığın tek bir fiille birden fazla yakınana mukavemette bulunduğu halde, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen cezanın 5337 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde her iki yakınan için ayrı ayrı hüküm kurulması; diğer yandan, sanığın yakalandığında diğer iki sanığın kaçması karşısında, sanığın yalnızca kendisinin müşteki polis memurlarına direnmesine karşın, atılı suçun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği kabul edilerek hükmolunan cezadan TCK’nın 265/3. maddesi uyarınca artırım yapılıp fazla cezaya hükmolunması;
2) 5237 sayılı TCK’nın 50/1-f maddesi uyarınca, mahkum olunan cezanın kamuya yararla bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesi için gönüllülük şartı bulunmasına karşın; sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan, hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hapis cezalarının kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesine karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/06/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.